Jak już pewnie się domyślacie kopalnia ta będzie celem naszej kolejnej krótkiej wycieczki zaplanowanej na 17-go kwietnia. Razem z kenym spotykamy się o godzinie 8:00 we wtorkowy słoneczny poranek w okolicach zalewu Chechło w Trzebini, oczywiście nie obyło się bez spóźnienia ;)
Foreight nie wykazał chęci jazdy z nami, ale domyśliłam się, że chodzi tu o niesprawny rower w tamtym czasie, a reszty Bikerów nie było czasu zapraszać gdyż pomysł zrodził się tak zupełnie znienacka. Ruszamy więc we dwoje spokojnym tempem przez chłodną i wilgotną jeszcze po nocy Puszczę Dulowską.

Trasa do kopalni przebiega bardzo prosto. Ruszając z Chechła przejeżdżamy Puszczą do samego Rudna, następnie międzynarodowym szlakiem Greenways dojeżdżamy do leśnego skrzyżowania dróg naszego szlaku z zielonym rowerowym szlakiem lokalnym. Z tego miejsca do Niedźwiedziej Góry jest już tylko około jednego kilometra.

Jesteśmy na miejscu. Zatrzymujemy się przed tabliczką ostrzegawczą i jeszcze otwartym szlabanem .Zapoznajemy się z harmonogramem robót strzałowych i okazuje się, że za około 30 minut od naszego przyjazdu zaczyna się odstrzał przygotowanych już ładunków. Podejmujemy szybką decyzję i wbijamy się w las nad południową ścianą kopalni.

Zachowując szczególną ostrożność zatrzymujemy się w bezpiecznym i spokojnym miejscu z widokiem na cały teren kopalni. Nie ściągamy kasków dla większego bezpieczeństwa przy ewentualnym wybuchu i wyrzutu drobnych kamieni w górę. W czasie oczekiwania na odpalenie pierwszych ładunków obserwujemy pracę maszyn roboczych: wiertnicy która zakończyła swoją pracę dużo wcześniej, koparkę pracującą w jednym rytmie na najgłębszym piętrze oraz samochody transportujące urobek do zakładu przeróbczego. Nawet jeśli kenego nie interesuje ten widok to dla mnie jest wyjątkowo interesujący. W końcu teorię zdobyta na wykładzie z górnictwa odkrywkowego mogę prześledzić i wykorzystać przy obserwowaniu cyklu pracy w rzeczywistości. Keny nawet jeśli udaje, że się nie nudzi to z zaciekawieniem słucha tego co mam do powiedzenia:)

Kopalnia „Niedźwiedzia Góra” usytuowana jest na terenie Zwierzyńca We wsi Tenczynek na jej południowym krańcu. Wybudowana została w 1902 roku. Wydobywa się w niej rzadko spotykaną kopalinę którą jest diabaz. Powstał on w okresie permskim (270-230 mln lat temu) kiedy to szczególną aktywnością odznaczała się działalność magmy. Wydostawała się ona z głębi ziemi szczelinami wśród starszych skał tworząc różnego rodzaju intruzje magmowe lub po prostu wylewała się bezpośrednio potokami na powierzchnię ziemi szybko zastygając tworząc porfiry (w kopalni Zalas) oraz diabazy spotykane właśnie tutaj.
Sporo można by pisać geologii terenu i historii powstania diabazu, ale to nie w tym artykule. Dodam jeszcze na temat kopalni taką ciekawostkę, że zasoby przemysłowe diabazu „Niedźwiedziej Góry” wynoszą około 4,5Mg (ton), a wydobycie roczne to przeciętnie 150 000Mg. Wygląda na to, że jeszcze kopę lat potrzeba by wyczerpać całe złoże, które wykorzystuje się głównie jako materiał do budowy i utwardzania dróg, a ciekawe ogromne głazy mogą ciekawie zdobić nasz ogród:)

Wracając do naszych obserwacji, w końcu doczekujemy się syren ostrzegawczych i po kilku słyszymy ogromny huk. Dym zaczął unosić się nad wyrobiskiem-jedna seria wystrzelona.
Podeszliśmy do krawędzi skarpy by zobaczyć efekt pracy inżynierów. Ściana nie rozsypała się tak jak myślałam…widoczne były tylko spękania, czyżby oszczędzali na środku wybuchowym:/
Mniejsza o to, kiedyś będę górnikiem i w normalny i legalny sposób poznam sposoby pracy na kopalni.

Robimy jeszcze kilka fotek i zmywamy się w kierunku domu.
Pewnie jeszcze przez długi czas będę myśleć o tym co tam widziałam i postanawiamy z Tomkiem, że w najbliższym czasie zwiedzimy wszystkie kopalnie w naszej okolicy, a trochę ich jest, tych czynnych i tych które od dłuższego czasu zdobią nasze lasy w efektowne i bardzo interesujące kamieniołomy.
Wnętrze ziemi zawsze człowieka będzie intrygować.


Wracając do domu keny wyciąga mnie jeszcze do bukowego lasu w Tenczynku, który jest 330-to metrową górą o nazwie Buczyna gdzie spotykają się okoliczni pasjonaci wyczynowej jazdy na rowerach. To taki grawitacyjny bardzo niebezpieczny sport, z mojego punktu widzenia oczywiście :P
Aż mnie głowa bolała jak widziałam te potężne hopki czy wyskoki:/
Ale mimo wszystko podziwiam ich za odwagę i za upór ,bo w końcu chłopaki sami zrobili tą swoją miejscówkę, którą potem musieli odnowić, gdy ktoś l leśnictwa stwierdził, że tylko szkodzą przyrodzie:/
Co za bzdura...

Puszcza prowadzi nas z powrotem do Chechła, a stamtąd już każde z nas jedzie w swoją stronę.
Nasza wycieczka wyniosła zaledwie 60km,ale wrażeń nam nie brakowało :)